بیماری مننژیت چیست؟
این نوع مننژیت به عنوان خطرناکترین مننژیت و کشنده است که اگر مرگ به همراه نداشته باشد موجب معلولیت دایمی و آسیبهای جدی به مغز و سیستم عصبی میشود. بیماران مبتلا به این نوع مننژیت باید فوری در بیمارستان بستری شوند. علایم این بیماری 3 تا 7 روز پس از ورود باکتری به بدن ظاهر میشوند.
تب، خستگی، تنفس سریع، اسهال، تهوع, سردی دستها و پاها،درد شدید مفصلها و عضلات از نشانه های مننژیت باکتریایی هستند که ممکن است در نوزادان مبتلا این علایم مشاهده نشود و فقط استفراغ، کم شدن اشتها و از تحرک افتادن نوزاد مشاهده شود.
علایم اولیه انواع مننژیت شبیه هم است بنا بر این دقت در تشخیص نوع این بیماری بسیار اهمیت دارد.
نوع دیگر مننژیت که مننژیت ویروسی است در مقایسه با مننژیت باکتریایی شیوع بیشتری دارد و نشانههای آن در کودکان و بزرگسالان با هم تفاوت دارد.
این بیماری در کودکان با تب، تحریک پذیری، بد غذایی و گریههای طولانی خود را نشان میدهد اما در بزرگسالان، با تب شدید، استفراغ جهنده، کاهش اشتها، خواب آلودگی، سفتی گردن، سر درد و حساس شدن به نور همراه است.
مننژیت ویروسی
نشانههای این بیماری بین یک تا پنج روز به تدریج یا به طور ناگهانی خود را نمایان میکند. از نشانههای آن میتوان به سردرد، تب، دل پیچه و استفراغ اشاره کرد. گاهی اوقات در اثر این بیماری جوشهایی نیز در سطح بدن ظاهر میشود. مبتلایان به این نوع مننژیت بدون نیاز به آنتی بیوتیک، پس از چند روز بهبود مییابند.
مننژیت قارچی
علایم این بیماری بسیار شبیه دیگر انواع مننژیت است. در این نوع مننژیت علاوه بر علایم مشترک، علایمی مثل حساسیت شدید به نور، گیجی، توهم و تغییرات شخصیتی نیز بروز میکند.
مننژیت از طریق آزمایش خون، آزمایش مایع مغزی نخاعی، عکسبرداری قفسه سینه و سی تی اسکن سر قابل تشخیص است.
واکسن مننژیت، اصلیترین راه پیشگیری از این بیماری است که تزریق آن برای افراد زیر توصیه میشود:
کودکان دو ساله و بیشتر که طحال ندارند یا در سیستم ایمنی خود مشکلاتی دارند.
نوجوانان بین 11 و 12 سال یا نوجوانانی که 15سال دارند اما هنوز واکسن نزدهاند.
دانشجویان سال اول که باید در خوابگاه اقامت داشته باشند.
مسافرینی که به مناطق شیوع مننژیت سفر میکنند.
سينوزيتيها مراقب سرماخوردگي باشند
بيمار اين هفته آقايي مبتلا به سينوزيت شديد است كه از دو هفته پيش تحت درمانهاي دارويي قرار گرفته اما باوجود مراقبتهاي درماني و رعايت توصيههاي پزشك معالج، هيچ تغييري در بيماري او ايجاد نشده است. از اين رو به مطب سيب مراجعه كرده است تا به توصيه پزشك براي درمان اين بيماري و جلوگيري از بازگشت مجدد آن در شروع فصل سرما از راهكارهاي ديگري استفاده كند.
توصيههاي پزشك
سينوزيت، ناشي از التهاب و عفونت سينوسهاست. سينوزيت حاد معمولا 3 هفته يا كمتر طول ميكشد اما چنانچه سينوزيت مزمن باشد، حدود 3 تا 8 هفته عوارض بيماري ادامه خواهد داشت و در مواردي نيز ممكن است ماهها يا سالها ادامه داشته باشد. سينوزيت با علائم متعددي از گرفتگي بيني تا احساس درد و فشار در قسمتهاي مختلف صورت و حتي دندانها همراه است.
ضعف و بيحالي، كاهش توانايي حس بويايي و چشايي، گلودرد، سرفه و سردرد نيز از ديگر علائم اين بيماري است. علائم سينوزيت حاد معمولا به دنبال سرماخوردگي بروز پيدا ميكند. ابتلا به سرماخوردگي ويروسي نيز ميتواند موجب التهاب سينوسها شود.
در مواردي كه ابتلا به سينوسها منشا ويروسي داشته باشد، در مدت زمان كمتر از دو هفته بيماري بهبود پيدا ميكند. اما بسياري از پزشكان بر اين باورند سينوزيت مزمن يك بيماري عفوني است و احتمال بروز سينوزيت مزمن در مبتلايان به آسم بيشتر است.
در افرادي كه مستعد ابتلا به سينوزيت مزمن هستند هواي مرطوب و افزايش آلايندههاي موجود در هوا زمينهساز بروز علائم بيماري است. در اغلب موارد سينوزيت يا التهاب سينوسها ناشي از عفونتهاي ويروسي است كه در اين موارد بدون تجويز آنتيبيوتيك علائم بيماري در مدت زمان 7 تا 10 روز بهبود پيدا ميكند. البته گاهي با توجه به اينكه ابتلا به عفونتهاي ويروسي به ايجاد عفونتهاي باكتريايي در بدن منجر ميشود لازم است براي درمان كامل بيماري و برطرف شدن همه علائم، آنتيبيوتيك تجويز شود. البته با توجه به آنچه بيمار در شرح حال خود بيان كرده است، به نظر ميرسد حتي پس از پايان يافتن دوره مصرف آنتي بيوتيك تجويز شده توسط پزشك، همچنان علائم بيماري برطرف نشده است. همانطور كه گفته شد در سينوزيت حاد نيز ممكن است علائم بيماري تا 3 هفته يا حتي بيشتر ادامه داشته باشد و در اين صورت اصلا جاي نگراني نيست.
در اين شرايط بخور آب گرم، استفاده از محلول نمكي براي شست وشوي مخاط بيني و همچنين اسپري بيني ميتواند راهكار مناسبي در كاهش شدت علائم بيماري باشد. اسپريهاي بيني محتوي اكسيمتازولين است كه ميتواند در كاهش احتقان و گرفتگي مخاط بيني موثر باشد. در صورتي كه بيماري منشا آلرژيك داشته باشد نيز تجويز اسپريهايي كه داراي تركيبات ضدالتهابي مانند بكلومتازون هستند ميتواند در بهبود علائم بيماري تاثيرگذار باشد.
بعضي از داروهاي خوراكي نظير آنتيهيستامين نيز ميتواند تا حد زيادي ترشحات بيني را كاهش دهد. البته بايد توجه داشت به طور كلي تغيير سبك زندگي و ترك سيگار و همچنين دوري از عوامل محرك و آلرژيزا مهمترين راهكاري است كه به افراد مستعد ابتلا به سينوزيت كمك ميكند تا بتوانند با اين بيماري كنار بيايند. در مصرف اسپريها يا قطرههاي ضداحتقان بيني بايد به اين نكته توجه داشته باشيد كه تنها چند روز مجاز به استفاده از اين داروها هستيد زيرا مصرف اين داروها در بلند مدت به جاي اينكه تاثير مثبت داشته باشد، موجب افزايش تورم و احتقان بيني ميشود.
منبع: جام جم